Deel 2 van mijn dichterlijke tripartouze.

Hoor hoe die raadselen snoeven
Word haar maskerade gewaar
Een sirene die blos brengt
galmt gefluister door de gangen
van haar geheim toneel

Ziet, hoe zij jou vlak gadeslaat

Je voelt je een harlekijn
verloren tussen haar nevels
Ga je grimeren, clown!
Diept uit valiezen met snuisterij
secuur de manicure
Be Kissable, benadrukt ze
Elixirs voor katzwijm
lulletjes lila rozenwater

Een schap vol alchemie
zalft zij tot zegen
Gedwee louteren
De sluier in die haren
golft om de balsem bol
Jij zucht, niest

Zij poseert voor jou
een Lelie-van-dalen
in een slanke vaas
krul spelden Art deco
Kristal staat haar
in gratie, maar ook gal
Dit twijgje praal
laat zich niet duchten
Transformeert in wat jij wenst
Je wil haar als gezel
bewaren in een glasdal

Je weet het amper
Tussen hangen en wurgen
Zij speelt een spionne
die jou scherp taxeert
of zich omturnt
en tot een kat boetseert
in onderhuids gespin
Verbeten dunk
Kom mij niet honneponnen!
Haar intuïtie heeft je klem
Als haar het zint
paalt ze jouw smacht aan haar garen
De roofster spiegelt alleen
uit vijvers vol list
Machiavelli met binnenpret
achter claustra’s vervat

Jij voelt je slampamper
figurant in dit drama
ongeschoren gekooid ten prooi
Te droog om te bunkeren
Magnesium, beveelt ze
om haar te smeden
broos als bladgoud
Voor tere sleutelbeenderen

het kruis om haar borst gebogen
De portier voor drifters
behoudt haar semantische zelve
tegen vulgarisme

Onder haar vlag was die lente in Praag
toen tanks de hoofdstad binnen rolden

Jugendstil onder pleinen bedolven

De striemen  bleven bespaard
van de doeken op haar dedain

Een schoor voor dit enigma
sereen, stil mannequin
Ostrava, verbetert ze
met penseelstreken om je troon

Vanaf een wolk, verveeld
slaat de nouvelle vague jou op
Ze geeuwt, strekt zich uit
Jij blijft een harlekijn.